Ik heb de laatste tijd meerdere camera’s getest, maar tot nu toe geen een eerder terug gebracht dan mijn leenperiode duurde. Bij voorbaat had ik al gemengde gevoelens over de Fuji X100 serie, maar niet verwacht dat het zo erg tegen zou vallen. Hou er rekening mee, dit is mijn persoonlijke mening en ik zag ook wel de kwaliteiten van deze camera. Het werkt alleen niet op een manier die ik prettig vind. Je zou het als een uitdaging kunnen zien om dat te overkomen, zo heb ik het ook gesteld en ik had hierom de X100T als enige camera mee op Koningsdag.

Fujix100t 26-04-2016-7

Om het verhaal concreet te maken, mijn grootste probleem bestaat uit drie delen. De zoeker, het scherpstellen en het brandpuntsafstand. Om ze een voor een af te lopen begin ik bij het brandpuntsafstand. Ik vind hem te wijd. Het nodigt (dwingt) absoluut uit om dichterbij te komen, maar de 23mm van de X100 is niet mijn voorkeurs brandpunt. Zo simpel is het.

Een wat minder subjectieve punt is de zoeker. De X100 serie bestaat uit meetzoeker camera’s en ik was al een tijd lang benieuwd naar ze aangezien ik best veel met straatfotografie doe. Meetzoekers zijn daar al jaar en dag de kern camera’s hiervoor, kijk maar naar Leica. Het grootste voordeel zou zijn dat je via de zoeker meer ziet dan wat je uiteindelijke beeld wordt. Waarschijnlijk ligt het aan de gewenning, maar ik vond het bij de X100 eerder een hindernis dan hulp bij het bepalen van mij compositie. De zoeker is behoorlijk groot en de uiteindelijke uitsnede was in verhouding klein. Als hulp zou ik bij de X100 ten alle tijden het beeldkader verlicht moeten zien en dit was helaas niet altijd het geval. Hierdoor, zeker bij de wat snellere shots, sneed ik toch wel een flinke deel van mijn beeld weg. Als reactie nam ik mijn foto’s op een gegeven moment veel wijder dan nodig om het later bij te snijden. Lang leve crop. De hybride zoeker was soms wel fijn, maar de overschakeling tussen optisch en digitaal was wel een abrupte overgang die soms wel erg storend was. Bij rustigere foto’s, zoals de product shots, was het ook weer soms een uitdaging en al gauw schakelde ik over op de live view.

Mijn laatste zeikpuntje is het scherpstellen. Ondanks dat het scherpstelpunt instellen makkelijk ging, was het daadwerkelijk goed scherpstellen soms moeizaam. Ik heb meerdere shots gemist omdat de camera nog niet gereed was en domweg geen foto nam. Dit gold zeker voor de foto’s die ik nam zonder de zoeker of scherm te gebruiken. Dit was eigenlijk het grootste ergernis en de reden waarom ik de camera vroegtijdig terug bracht. Het kan zijn dat het met een simpele instelling te verhelpen valt zodat het in ieder geval een foto maakt, maar het maakt de camera voor mij niet betrouwbaar genoeg.

Om deze review niet volledig negatief te maken, de fijne dingen van deze camera is absoluut dat het een hogere resolutie heeft dan miujn eigen Fuji, de ISO bereik is goed en de algehele bediening was wel fijn. Ik had een extra grip erbij, maar die heb ik eigenlijk niet eens gebruikt. De bokeh is mooi, al wordt het scherpe soms ook boterzacht. Verhip, toch kritiek erin op het einde. Anyhow, ik begrijp wel waarom erg veel mensen toch gek op de X100 serie zijn. Het is een hele andere beleving van het fotografisch proces en de camera doet absoluut wat met je werkwijze. Het beeld wat je uiteindelijk overhoudt bij een Fuji blijft goed. Alleen is dit niet de camera voor mij. C’est la vie, volgende keer beter.

[gmedia id=21]